Blanche Dubois komt uit een rijke zuidelijke familie . Ze houdt de schijn op voor de buitenwereld en voor haarzelf. Om weer op krachten te komen na allerlei tegenslag logeert Blanche Dubois bij haar zus Stella. De confrontatie met Stanley, de man van Stella, is voor Blanche een confrontatie met de werkelijkheid.

Het toneelstuk ‘Tramlijn Begeerte’ wordt vaak omschreven als het drama van een in een fantasiewereld levende en langzaamaan doordraaiende Blanche Dubois, die logeert bij haar zus en zwager.

Dit drama blijft ook in de interpretatie van VanStraaten overeind, maar het stuk is veel rijker en actueler en dat wil VanStraaten met name over het voetlicht brengen. De zwager van Blanche is een Amerikaan van Poolse afkomst, door Blanche steevast benaderd als een parasiterende allochtoon, niet ‘ons soort mensen’. De vergelijking met de Nederlandse situatie ligt voor de hand: vooroordelen en discriminatie zijn van alle tijden. Des te schrijnender dat de zwager, Stanley, wel Amerikaans (lees ‘westers’) genoeg wordt bevonden om te vechten in het Amerikaanse leger in een van de vele oorlogen, die uit naam van ‘de bedreiging van de westerse waarden door de andere kant van de wereld’ tot op de dag van vandaag worden gevoerd. Dat de confrontaties tussen Blanche en Stanley de katalysator vormen voor de uiteindelijke afrekening komt niet als een verrassing.

Maar wat is de rol, de betekenis van de andere twee hoofdrolspelers in het onafwendbare drama? Wat beweegt Stella, de vrouw van Stanley en de zus van Blanche? En hoe zit dat met Mitch, Stanley’s vriend uit het leger? Hoe verhouden deze vier mensen zich tot elkaar? Ze beschadigen elkaar en worden (dus) beschadigd. Overleven doen ze elk op hun eigen manier en dat gaat ten koste van de ander(en).

www.tgvanstraaten.nl

Spel: Anja Tertoolen, Eric Veldman, Madelon Schipper, Jan van Lijssel
Muziek: Corien Ottes
Techniek Frits Huysman
Vertaling van Leon v.d. Sanden